Tango 1914
Componist: Roberto Firpo
Tekst: Juan Andrés Caruso
Inleiding
Roberto Firpo componeerde ‘Alma de bohemio’ voor het gelijknamige toneelstuk dat komiek Florencio Parravicini [1] opvoerde in 1914. Dankzij het succes van deze tango nam het platenlabel Odeón de pianist onder contract wat hem verder hielp naar een succesvolle carrière.
Vijftien jaar later schreef Juan Andrés Caruso [2] er een tekst bij wat niet eenvoudig was gelet op de kenmerken van Firpo’s muziek. De tekst is een doorslagje van zijn eigen leven. Caruso werd al vroeg wees en verhuisde van La Plata naar de hoofdstad waar hij hier en daar bij familie terecht kon. Uiteindelijk trok hij met een vriend naar Bahia Blanca die hem echter later in de steek liet.
[1] en [2]
[1] Florencio Parravicini (Buenos Aires 1876 – 1941) was een Argentijnse acteur, komiek, film- en toneelschrijver. en professioneel schutter. Hij was een van de meest veelzijdige en vooraanstaande artiesten uit de Gouden Tijd van de Argentijnse film (1930-1950).
[2] Juan Andrés Caruso ( 1890 La Plata – 1931 Buenos Aires) was journalist, theateracteur en redacteur. Hij schreef heel wat teksten op de muziek van Francisco Canaro.
Tekst
Alma de bohemio (Zwerversziel)
Peregrino y soñador,
cantar
quiero mi fantasía
y la loca poesía
que hay en mi corazón,
y lleno de amor y de alegría,
volcaré mi canción.
Siempre sentí
la dulce ilusión,
de estar viviendo
mi pasión.
Zwerver en dromer,
bezingen
wil ik mijn illusie
en de gekke poëzie
die in mijn hart leeft,
en vol liefde en vreugde
zal mijn lied weerklinken.
Altijd al voelde ik
de zoete illusie
van doorleefde
passie
Si es que vivo lo que sueño,
yo sueño todo lo que canto,
por eso mi encanto
es el amor.
Mi pobre alma de bohemio
quiere acariciar
y como una flor
perfumar.
Als ik beleef waarvan ik droom,
is alles waarover ik zing illusie,
daarom is mijn passie
de liefde.
Mijn arme zwerversziel
wil liefkozen
en als een bloem
bedwelmen.
Y en mis noches de dolor,
a hablar
me voy con las estrellas
y las cosas más bellas,
despierto he de soñar,
porque le confío a ellas
toda mi sed de amar.
Siempre sentí
la dulce ilusión,
de estar viviendo
mi pasión.
En in mijn nachten vol pijn,
ga ik in gesprek
met de sterren
en de mooiste dingen,
ontwaken moet ik uit dromen,
want hen vertrouw ik
mijn hele velangen naar liefde.
Altijd al voelde ik
de zoete illusie
van doorleefde
passie
Yo busco en los ojos celestes
y renegridas cabelleras,
pasiones sinceras,
dulce emoción.
Y en mi triste vida errante
llena de ilusión,
quiero dar todo
mi corazón.
Ik zoek in blauwe ogen
en donker haar,
zuivere hartstocht,
zoete emotie.
In m'n zielig zwerversbestaan,
vol dromen,
wil ik heel mijn
hart steken.
Versies
‘Alma de bohemio’ werd eind jaren ’20 verscheidene keren uit op plaat gezet. Op dat moment voegde Caruso zijn tekst eraan toe. Zijn vriend Francisco Canaro bracht het als een van de eerste met zang uit in 1930.
- Roberto Firpo 1914 beluister
- Roberto Firpo 1927 beluister
- Francisco Canaro canta Ada Falcón 1929 beluister
- Rodolfo Biagi canta Teófilo Ibáñez 1939 beluister
- Pedro Laurenz canta Alberto Podestá 1943 beluister
Uitgebreide lijst op volgende pagina
Fragment uit de film ‘Tango’ canta Alberto Gómez 1933
Voor de fanaten
Geschiedenis en basis van dit artikel (Spaans) tangosalbardo