Zangeres en actrice.
Geboren als Falcone, Aída Elsa Ada 17 augustus 1905 (district Ituzaingó prov. Buenos Aires).
Bijnamen: La Emperatriz Del Tango en La Joyita De Argentina.
Overleden 4 januari 2002 (Córdoba, Arg).
Inhoud
Gepubliceerd 20 maart 2026
Inleiding
Aída Elsa Ada Falcone doorliep tussen 1925 en 1942 een korte maar succesvolle zangcarrière. Ook de filmwereld was haar niet vreemd. Halverwege de jaren dertig was ze uitgegroeid tot een van de belangrijkste tangozangeressen van dat moment, net als onder meer Azucena Maizani, Libertad Lamarque en Mercedes Simone.
Ada Falcón schreef geschiedenis door zich op het moment van maximale populariteit uit de schijnwerpers terug te trekken.
Aída Elsa Ada was de jongste dochter van Cornelia Boesio en Domingo Falcone. Haar andere zussen, Amanda en Adhelma, waren ook zangeressen maar werden minder bekend. Net voor Aída/Ada werd geboren, reisde haar vader voor een medische behandeling naar Frankrijk maar hij overleed ter plekke. Bijgevolg ontwikkelde Ada een zeer sterke band met haar moeder die haar hele leven zou blijven bestaan. Zelf zei ze in een intervieuw: “Vanaf mijn geboorte sliep ik naast mijn moeder, en haar dood heeft me diep getroffen.”
Muziekloopbaan
Ada Falcón was pas 11 jaar toen ze voor het eerst in het Teatro Apolo onder de naam “La Joyita Argentina” zong. Samen met haar zus Adhelma debuteerde ze in 1919 in de stomme film ‘El festín de los caranchos’. Haar moeder koos voor priveonderwijs omdat ze haar dochters in de artistieke wereld wilde introduceren. In 1925 nam Ada haar eerste 4 tango’s op begeleid door het orkest van Osvaldo Fresedo.
- ‘Oro y seda’ Osvaldo Fresedo canta Ada Falcón 1925 beluister
Vier jaar later nam ze met het Trío Enrique Delfino in ongeveer vijf maanden veertien nummers op. Daarna ging ze zingen voor Francisco Canaro.
In de eerste fase van haar carrière legde Falcón zich voornamelijk toe op tango. Maar Canaro liet haar ook kennis maken met andere muziekgenres zoals foxtrot, shimmy, maxixe, ranchera, pasodoble, rumba en Napolitaanse liedjes. Haar gouden jaren lagen tussen1929 en 1933. Samen met Canaro maakte ze meer dan 200 opnames.
Ze leerde andere beroemde collega’s kennen, met wie ze verschillende zangduo’s vormde zoals Charlo, Ángel Ramos, Ernesto Famá, Roberto Fugazot en Agustín Irusta.
Ze acteerde in een drietal films waaronder ‘Ídolos de la radio’ (1934) waar ze een hoofrol had samen met een andere ster Ignacio Corsini.
- ‘La divina dama’ (V) Enrique Delfino Trio canta Ada Falcón 1929 beluister
- ‘Boas noites’ (Maxixe) Francisco Canaro canta Ada Falcón 1929 beluister
- ‘Casas viejas’ Francisco Canaro canta Ada Falcón y Charlo 1935 beluister
- ‘Salu salu’ (Rumba) Francisco Canaro canta Ada Falcón 1938 beluister
Het succes was zo groot dat Ada zich als een Hollywoodster voelde. Ze kocht een herenhuis met drie verdiepingen in de elitaire wijk Palermo. Ze pronkte met bontjassen en dure juwelen, zoals een diamanten ring die ze van de maharadja van Kapurtala had gekregen. Een rode cabriolet met een chauffeur in livrei stond klaar maar vaak wilde ze alleen achter het stuur zitten en flaneren. Mannen aanbaden haar omwille van haar schoonheid en haar onweerstaanbare groene ogen.
Ze kwam excentriek en soms arrogant over maar tegelijk schuwde ze het publiek. De laatste jaren van haar carrière wilde ze alleen in een kleinere studio van Radio El Mundo werken die de naam Sala Falcón kreeg.
Francisco Canaro
Tijdens de jaren dat ze bij Canaro zong ontstond tussen hen een passionele relatie ondanks het feit dat hij getrouwd was. Ada inspireerde Canaro’s voor zijn wals ‘Yo no sé qué me han hecho tus ojos’.
Ada drong er bij Canaro op aan dat hij uit de echt zou scheiden en met haar zou trouwen. Canaro leek eerst in te stemmen met haar verzoek maar bleef twijfelen omdat de helft van zijn immense fortuin naar zijn vrouw zou gaan.
- ‘Yo no sé qué me han hecho tus ojos’ Francisco Canaro canta Ada Falcón 1930 beluister
- ‘No mientas’ Francisco Canaro canta Ada Falcón, 28 september 1938 beluister
In september 1938 kon Canaro haar niet langer aan het lijntje te houden. Tijdens de pauze van een repetitie zat Ada op Canaro’s schoot toen “La Francesa” Canaro’s vrouw woedend binnenstormde. Ze opende haar handtas, trok een pistool en liep op het paar af. Ada rende weg en stuurde een paar dagen later een brief naar Canaro met de boodschap dat ze niet langer voor hem zou zingen. Eindelijk drong het tot haar door dat haar relatie met Canaro geen toekomst had.
Deze breuk was het grote keerpunt in haar leven. Langzaam verdween ze uit de schijnwerpers. Ze isoleerde zich steeds meer wat enkel koren op de molen was voor de sensatiepers. Ze zong nog sporadisch maar dan verborgen achter een gordijn.
Om te ontsnappen aan bewonderaars verliet ze soms haar huis vermomd als oude vrouw. Ondanks alles bleef ze tot 1942 op de radio te horen. Bijna alle belangrijke zenders vochten om haar. Ada Falcón was nog steeds de meest geliefde en verwende artieste van de Argentijnse radio. Ze nam nog twee nummers op, composities van Canaro: de tango ‘Corazón encadenado’ en de wals ‘Viviré con tu recuerdo’ die ze waarschijnlijk niet toevallig koos.
- ‘Corazón encadenado’ Roberto Garza canta Ada Falcón 1942 beluister
- ‘Viviré con tu recuerdo’ (V) Roberto Garza canta Ada Falcón 1942 beluister
Eind ’42 verhuisde Ada Falcón samen met haar moeder naar een stadje in de provincie Córdoba. Ze traden later tot de congregatie van de Franciscanen toe. In 1982 zei Falcón in een interview over haar relatie met haar moeder: “In mijn jeugd vergaarde ik rijkdom en bezat schoonheid, ik kreeg een prachtig visioen over de Heer en aarzelde geen moment om alles achter te laten en me met mijn moeder in de bergen in een franciscanenklooster terug te trekken om daar in alle eenvoud te leven.”
De relatie met Francisco Canaro was ongetwijfeld het meest besproken onderwerp van de sensatiepers. Ada’s levensstijl met al haar tegenstrijdigheden werden een geliefd thema. Men noemde haar “puta a los 20, monja a los 40” (Hoer op 20, non op haar 40).
De laatste jaren leefde ze in absolute armoede. Met platenmaatschappij Odeon kwam ze in moeilijk vaarwater terecht. Zelf zei ze in een intervieuw: “Dertig jaar lang heeft iemand anders al mijn rechten geïnd; het was wraak van een zeer machtig persoon die inmiddels is overleden, die me zei dat hij me zou laten verhongeren”… Bedoelde ze waarschijnlijk Francisco Canaro?
Op 4 januari 2002, op 96-jarige leeftijd overleed Ada Falcón aan een hartstilstand in het bejaardentehuis van Molinari, beheerd door de Zusters van Sint-Camillus. Nu rust ze samen met andere tangosterren op de begraafplaats La Chacarita te Buenos Aires.
Eerbetoon aan Ada Falcón
Falcóns voormalige huis in Salsipuedes (Córdoba) is nu een museum met de naam La Joyita.
Marcelo Céspedes en Carmen Guarini produceerden in 2003 de documentairefilm “Yo no sé que me han hecho tus ojos” die het leven van Ada Falcón reconstrueert tot aan het laatste interview in het klooster waar ze zich tot het einde van haar dagen terugtrok. De documentaire werd bekroond met talrijke onderscheidingen.
In zijn autobiografie “Mis memorias” herinnert Francisco Canaro zich de jonge zangeres als volgt: “Ada Falcón was een van de mooiste jonge zangeressen van haar tijd. Ze had een warme, heldere stem en een uitzonderlijk interpretatief vermogen. Ze voelde de tango aan en zong met een unieke intonatie en goede smaak wat haar bewondering en sympathie bij het publiek opleverde. Nog jong trok ze zich uit het artistieke leven terug en sloot zich op in een klooster, gedreven door religieuze devotie. Ze gaf uit eigen wil het wereldse leven op en er werd gezegd dat ze gehoorzaamde aan haar voornemen om dichter bij God te komen. Het is een wonder van het christelijk geloof”
Voor de fanaten
Biografie en discografie (Italiaans) Milongandoblog
en Tangosalbardo
Documentairefilm “Yo no sé que me han hecho tus ojos”
Composities Ada Falcón: (2)
- ‘Adiós Argentina’ eigen tekst, geen opname bekend.
- ‘Pecado mortal’ tekstschrijver onbekend, versie Francisco Canaro canta Ada Falcón 1930 beluister