Tango 1926
Componist: Francisco Canaro
Tekst: Juan Andrés Caruso
Inleiding
Francisco Canaro vertelt in zijn memoires [1] dat hij in Parijs een brief van Juan Andrés Caruso [2] ontving met het verzoek om muziek te componeren voor een tekst. ‘La última copa’ was bedoeld voor het gelijknamige toneelstuk van Julio F. Escobar [3]. In 1926 ging het toneelstuk en de tango in première met zanger Agustín Irusta.
[1] – [3]
[1] Francisco Canaro schreef een boek in 1956 ‘Mis memoires, mis bodas con el tango’.
[2] Juan Andrés Caruso ( 1890 La Plata – 1931 Buenos Aires) was journalist, theateracteur en redacteur. Hij schreef heel wat teksten op de muziek van Francisco Canaro.
[3] Julio F. Escobar (1892 Buenos Aires – 1957 id) was toneelschrijver, scenarioschrijver voor films en journalist.
Tekst
Het laatste glas in het stuk verwijst eigenlijk niet naar een alcoholische drank; de hoofdpersoon is een toneelschrijver die verliefd wordt op een vrouw met een losbandig leven, maar omdat hij niet bereid is zijn artistieke principes op te offeren voor financieel gewin, kan hij haar niet het leven geven dat ze wil, waardoor hij wordt verlaten. Hij houdt een laatste bijeenkomst met zijn vrienden, van wie er één de tango in kwestie zingt, en drinkt vervolgens het glas met gif dat de titel van het stuk vormt.
La última copa (Het laatste glas)
Eche amigo, nomás, écheme y llene
hasta el borde la copa de champán,
que esta noche de farra [4] y de alegría
el dolor que hay en mi alma quiero ahogar.
Es la última farra de mi vida,
de mi vida, muchachos, que se va...
mejor dicho, se ha ido tras de aquella
que no supo mi amor nunca apreciar.
Schenk maar in, vriend, schenk maar in en vul
het champagneglas tot de rand,
want op deze avond van feest en vreugde
wil ik de pijn in mijn ziel verdrinken.
Het is het laatste feest van mijn leven,
van mijn leven, jongens, dat voorbijgaat.
beter gezegd, voorbij is gegaan, achter haar aan,
die mijn liefde nooit heeft gewaardeerd.
[4]
[4] Farra: lunfardo voor luidruchtige en vrolijke bijeenkomst, meestal met muziek en dans, orgie, feestvreugde, feestgedruis. Ook spot.
Yo la quise, muchachos, y la quiero
y jamás yo la podré olvidar;
yo me emborracho por ella
y ella quién sabe qué hará.
Eche, mozo, más champán,
que todo mi dolor,
bebiendo lo he de ahogar;
y si la ven,
muchachos, díganle
que ha sido por su amor
que mi vida ya se fue.
Ik hield van haar, jongens, en nog steeds
en ik zal haar nooit kunnen vergeten;
ik word dronken om haar,
en wie weet wat zij zal doen.
Schenk nog meer champagne in, ober,
want al mijn pijn
zal ik wegdrinken;
en als jullie haar zien,
jongens, zeg haar dan
dat het om haar liefde is
dat mijn leven voorbij is.
Y brindemos, nomás, la última copa,
que tal vez también ella ahora estará
ofreciendo en algún brindis su boca
y otra boca feliz la besará.
Eche, amigo, nomás, écheme y llene
hasta el borde la copa de champán,
que mi vida se ha ido tras de aquella
que no supo mi amor nunca apreciar.
Laten we gewoon het laatste glas heffen,
want misschien biedt ook zij nu
haar mond aan voor een toast
en zal een andere haar kussen.
Schenk maar in, vriend, schenk maar in en vul
het champagneglas tot de rand,
want mijn leven is voorbijgegaan achter degene
die mijn liefde nooit heeft gewaardeerd.
Versies
Hier de versies van componist Francisco Canaro
- instrumentaal 1926 beluister
- canta Agustín Irusta 1927 beluister
- canta Ada Falcón 1931 beluister
- canta Charlo 1931 beluister
- canta Alberto Arenas 1948 beluister
- canta Guillermo Rico 1956 beluister
- canta Dalva de Oliveira 1957 beluister
Uitgebreide lijst op volgende pagina
Sophia Paul and Julio Cesar Calderon (Berlijn)
Voor de fanaten
Geschiedenis (Spaans) Wikipedia