Bandoneoniste.
Geboren als Bernardo, Francisca 1 mei 1900 (Buenos Aires).
Bijnaam: La Flor de Villa Crespo.
Overleden 14 april 1925 (Buenos Aires).
Inleiding
Paquita Bernardo werd geboren in de wijk Palermo en was dochter van Spaanse migranten María Jiménez en José Bernardo. De kroostrijke familie verhuisde nog voor ze naar de lagere school ging naar de wijk Villa Crespo.
Als tiener ging Paquita piano leren in het conservatorium. Daar ontmoette ze een jonge bandoneonist José Servidio [1] die indruk op haar maakte.
In die tijd mochten vrouwen alleen gitaar of piano spelen en geen bandoneon omdat je daarvoor je benen moet openen en sluiten. Door Servidio kon ze in het geheim oefenen maar later overtuigde ze haar vader van haar kunnen.
Haar leeftijdsgenoot bandoneonvirtuoos Pedro Maffia gaf haar ook les.
Volgens de meeste bronnen was zij de allereerste vrouwelijke professionele bandoneonist.
[1]
[1] José Servidio alias Balija (1900 Buenos Aires – 1969 id) was bandoneonist en componist. Hij speelde ondermeer bij Juan Maglio, Francisco Canaro en Osvaldo Fresedo. Hij richtte zelf een orkest op.
Muziekloopbaan
Paquita Bernardo wier talent zo overduidelijk was, speelde tijdens haar tienerjaren bij verschillende bands in de clubs van Buenos Aires en stond bekend om haar levendige tangospel in echte porteño-stijl.
In 1921 richtte ze een sextet op. Haar broer Arturo zat aan de drums en de jonge Osvaldo Pugliese aan de piano. Violisten van dienst waren Alcides Palavecino en Elvino Vardaro. Het sextet was kind aan huis in Bar Dominguez in de Calle Corrientes en al snel moest het verkeer worden omgeleid vanwege de grote menigte die buiten stond te wachten. Niet alleen omwille van haar vrouw zijn maar omdat ze het instrument zo indrukwekkend beheerste, bracht zoveel volk op de been.
In 1923 trad ze tijdens een Grand Fiesta de Tango in het Teatro Coliseo op. Op dit evenement speelden honderden bekende muzikanten en Bernardo was de enige vrouw op het programma. Ze speelde in bars en danszalen en op de radio in Montevideo en Buenos Aires.
Feministe
Bernardo ging haar eigen weg en overtrad de sociale geplogenheden van die tijd. Ze weigerde niet alleen het keukenschort dat in haar familie traditioneel werd doorgegeven aan de jongere zus zodra die oud genoeg was. Zo kreeg een aanbidder die een aanzoek deed te horen dat ze al getrouwd was met de bandoneon.
Als bandoneoniste effende Bernardo het pad voor andere vrouwen zoals Nélida Federico, Eva Méndez en Carl Algeri.
Als arbeidster in een kousenfabriek voerde ze ook een felle strijd voor gelijke rechten.
In de herfst van 1925 liep ze een verkoudheid op met complicaties die haar fataal werden. Ze werd net geen 25. Spijtig genoeg liet ze geen opnames na wel enkele composities die door Carlos Gardel werden vereeuwigd.
- ‘La enmascarada’ versie Carlos Gardel beluister
- ‘Soñando’ tekst Eugenio Cárdenas versie Carlos Gardel beluister
Voor de Fanaten
Biografies (Engels) Terence Clarck , (Spaans) tangosalbardo (Spaans) todotango (Spaans) periodicoVAS en (Engels) wikipedia
Composities Paquita Bernardo:
- ‘Cachito’ geen opname bekend.
- ‘La enmascarada’ tekst Francisco García Jiménez opname met Carlos Gardel.
- ‘Soñando‘ opname met Carlos Gardel
- ‘Villa Crespo’ geen opname bekend.