Home Terug naar Inhoud Start

Muziekloopbaan

Op aandringen van zijn tante begonnen de vier vrienden in 1939 te werken voor het radioprogramma La Matinée de Juan Manuel met Ana María Pugliese [4] in Buenos Aires. Tijdens een auditie hoorde Miguel Caló hen spelen en stelden hen meteen voor bij hem te komen werken. Armando vervulde toen zijn militaire dienst maar Caló beloofde voor hem een plaats te reserveren.
Zo kwamen Pontier, Stamponi en Francini in een orkest waarin muzikanten als Domingo Federico en Osmar Maderna speelden.

• ‘Tabaco’ Miguel Caló canta Raúl Iriarte 1944 beluister
• ‘Margo’ Miguel Caló canta Raúl Iriarte 1945 beluister

[4]

[4] Ana María Pugliese (1923 Buenos Aires – 1990 id) was zangeres die in theater en enkele film optrad tot in 1947 toen ze trouwde. Ze werd eind jaren ’30 “La muñequita de la Casa Roy” gedoopt: Casa Roy was de sponsor van haar voorstellingen.

Enrique Francini

In 1945 verlieten Francini en Pontier het orkest van Caló om het orkest Francini-Pontier op te richten dat debuteerde op 1 september van dat jaar tijdens de opening van de mythische Tango Bar.
Het orkest had tien jaar lang een groot succes en nam ongeveer honderdtwintig platen op. Ze speelden in de stijl van Caló en lieten zich inspireren door Aníbal Troilo.
Alberto Podestá en Raúl Berón, bekend van bij Caló, Roberto Rufino, Julio Sosa en nog vele anderen wisselden elkaar als zanger af.

• ‘Margot’ Francini – Pontier canta Alberto Podesta 1948 beluister

Armando Pontier, zanger Mario Lagos, violist Enrique Francini en zanger Pablo Moreno.

Deze samenwerking bleef ongeveer tien jaar overeind. Ook op 1 september maar dan in 1955, debuteerde Armando Pontier alleen aan het hoofd van een orkest. Toen waren Julio Sosa en Roberto Florio zanger van dienst. Florio werd in 1956 door Oscar Ferrari opgevolgd.
In de jaren ’60 kon Pontier nog grote namen strikken zoals Rufino, Podestá, Roberto Goyeneche en Jorge Durán.

• ‘Margot’ Armando Pontier canta Julio Sosa 1959 beluister
• ‘Tabaco’ Armando Pontier canta Héctor Dario 1963 beluister

Samenwerking met verscheidende collega’s

In 1963 vond een reünie plaats van ex-muzikanten van Caló, met onder meer pianist Trípodi, Francini, Federico en natuurlijk Pontier. Ook zangers Podestá en Berón waren van de partij. Caló musiceerde met hen onder de naam La Orquesta De Las Estrellas.

Er kwam in 1973 nog een samenwerking met Francini en zangeres Alba Solís [5].

Pontier maakte honderden opnames, al dan niet met Francini, tot eind jaren ’70.

• ‘Pecado’ Armando Pontier canta Alberto Podestá 1965 beluister

Op 25 december 1983, enkele uren nadat hij kerstavond met zijn familie had gevierd, maakte Armando Pontier, zwaar depressief, een einde aan zijn leven.

[5]

[5] Ángela Herminia Lamberti alias Alba Solis (1927 Buenos Aires – 2016 id) was zangeres en actrice. Ze stond bekend omwille van haar dramatische manier van zingen. Er zijn geen opnames met Pontier, luister hier naar Alba met het orkest van Osvaldo Tarantino.

Home Terug naar Inhoud Start

Verhalen en helden

Verhaal

Pontier verbleef in het beroemde pension Alegría [6] dat bevolkt was door jonge muzikanten uit verschillende steden uit de provincie. Hij vertelde in een intervieuw [7]:

“Was het een goede tijd? Ik denk van wel. Ik herinner me nog goed die fijne momenten toen ik in het pension aan de Salta 321 [6] verbleef, dat toevluchtsoord voor alle provinciale muzikanten [6] die later iets van betekenis werden in de muziekwereld. Het pension had een grote hal en rond drie of vier uur ’s nachts begon Emilio Barbato iets op de piano te spelen. Al snel kwamen er steeds meer muzikanten bij, totdat er een groot orkest was ontstaan. Na verloop van tijd kwam iedereen van buitenaf om naar ons te luisteren, omdat het nieuwsje in de buurt rondging”

[6] en [7]

[6] Pension ‘Alegría’ huisvestte verschillende geïnspireerde en virtuoze muzikanten onder meer Antonio Ríos, Alberto San Miguel, Argentino Galván, Carlos Parodi, Cristóbal Herreros, Enrique Francini, Enrique Munné, Ernesto Rossi (Tití), Federico Scorticati, Héctor Stamponi, Juan Carlos Howard en Julio Ahumada. Hier klonken dag en nacht de instrumenten van de bewoners tijdens lange uren van repeteren en voorbereiden. Er stonden drie piano’s in het huis. Meer op todotango (Spaans)

[7] Spaanse tekst: “¿Si fue una buena época? Pienso que sí. Aunque siempre recuerdo, aquellos gratos momentos cuando me alojaba en la pensión de la calle Salta 321, aquel fue el reducto de todos los músicos provincianos que, curiosamente, llegaron a ser algo dentro del ambiente. La pensión tenía un hall muy grande y, a eso de las tres o cuatro de la mañana, Emilio Barbato preludiaba algo en el piano. De pronto, se iban incorporando uno y otro hasta armarse una orquesta grande. Con el tiempo, todo el mundo venía de afuera a escucharnos, porque había trascendido.”

Helden

Aníbal Troilo was ongetwijfeld een van zijn helden. Toen Armando tijdens zijn legerdienst een dag vrij had, reisde hij naar de hoofdstad om zijn optredens bij te wonen. Hij sprak altijd bewonderend over Troilo en droeg de tango ‘Pichuco’ aan hem op.
Op een dag kwam een vriend hem vertellen dat Troilo “Milongueando en el cuarenta” zou uitbrengen. Pontier werd bijna boos omdat hij het een flauwe grap vond. Troilo was voor hem zo een buitengewoon personage dat hij het amper kon geloven. Het werd een van de mooiste ervaringen die de tango hem bracht: een artiest die hij zo bewonderde had hem als componist erkend.

• ‘Pichuco’ versie Francini – Armando Pontier 1946-11-13 beluister
• ‘Milongueando en el cuarenta’ Aníbal Troilo 1941 beluister

Elvino Vardaro [8] was een violist die hem eveneens hoog aansloeg. Pontier was gek op Vardaro’s manier van spelen en spreken, zeer gevoelig. Als jongeling had hij hem een brief met het verzoek om een foto geschreven. Die kreeg toen een ereplaats.

[8]

[8] Elvino Vardaro (1905 Buenos Aires – 1971 Córdoba Arg.) was een violist en componeerde een zevental tango’s. Hij speelde bij verscheidene orkesten onder meer dat van Juan Maglio en Roberto Firpo. Hij richtte met Osvaldo Pugliese het Sexteto Vardaro-Pugliese op.

Zijn visie

In een interview vertelde hij het volgende [9]:

“Vergeleken met wat vandaag gebeurt, in 1979 zou ik niet zeggen dat in de jaren veertig de orkesten beter of slechter waren. Maar er was iets dat de ensembles van vandaag niet hebben, en dat is persoonlijkheid. Vandaag kun je aan de radio niet horen welk orkest er speelt. Niemand durft te zeggen: dit is van mij, ik heb het gecreëerd, het is nieuw. Iedereen volgt de herhaalde normen. De laatste die zich ten dienste stelde van de tango en die talent en persoonlijkheid heeft, is Astor Piazzolla. Maar na hem is er niemand meer.”

[9]

“Comparando con lo que pasa hoy, en 1979. Yo no podría decir que en el cuarenta hubo orquestas mejores ni peores. Pero hubo algo que los conjuntos de hoy no tienen, y que es la personalidad. Hoy no se puede distinguir, por la radio que orquesta está tocando. Nadie se atreve a decir esto es mío, lo he creado yo, es nuevo. Todos siguen los cánones repetidos. El último que se puso al servicio del tango y que tiene talento y personalidad es Astor Piazzolla. Pero después de él nadie.”

Home Terug naar Inhoud Start

Armando Pontier als componist

Pontier behoort tot een generatie die de tango nieuw leven inblies met een goed geharmoniseerde structuur en originele melodieën, soms eenvoudig soms melodieus.
Als bandoneonspeler en componist heeft hij mee de stijl van Caló bepaald: ‘Corazón no le hagas caso’ , ‘Margo’ , ‘Tabaco’ … kwamen al uit toen Pontier nog bij Caló speelde.

Met de jaren werden zijn composities gecompliceerder, hij liet zich inspireren door onder meer Troilo die verschillende van zijn werken uitvoerde. In 1969 nam Pichuco samen met “Polaco” Goyeneche de nummers van Nuestro Buenos Aires op, een groep nummers die Pontier samen met Federico Silva had gemaakt. Samen met deze dichter componeerde hij ‘Qué falta que me hacés’ uiteindelijk zo’n 300 opnames van artiesten uit de hele wereld zou opleveren.

Home Terug naar Inhoud Start

Voor de fanaten

Geschiedenis (Spaans) tangosalbardo
Intervieuw met Armando Pontier (Spaans) todotango

Pagina’s: 1 2