Bandoneonspeler, orkestleider en componist.
Geboren als Punturero, Armando Franciscus op 27 augustus 1917 (Zárate – prov. Buenos Aires).
Overleden op 25 december 1983 (Buenos Aires)
Inleiding
Armando Pontier werd geboren in Zárate. Op zesjarige leeftijd leerde hij al gitaar maar had liever piano gespeeld of iets anders met toetsen. Zijn familie was niet rijk en kon er geen kopen. Op een dag kwam zijn vader in Buenos Aires en zag een bandoneon te koop voor veertig peso’s. Die werd Armando’s mooiste verjaardagscadeau dat hij zich kon voorstellen. Na zes maanden les van maestro Trizzi was zijn ziel verkocht.
Hij was nog geen twaalf jaar oud als hij zijn debuut maakte in het Teatro Coliseo in Zárate waar hij solo optrad en speelde er ‘El apache argentino’ dat hij kende van de platen van Juan Maglio die ze thuis hadden.
Armando volgde les in de academie Juan Ehlert [1] samen Cristóbal Herreros [2], Enrique Francini en Héctor Stamponi [3]. Ze speelden alle vier in het orkest van Ehlert dat naar Buenos Aires verhuisde om voor de radio op te treden.
[1]
[1] Juan Elhert werd geboren als Hans Elhert (1901 Bremen, Duitsland – 1982 Argentinië), was een Duitse violist en componist die zich in Argentinië vestigde. Hij had een orkest en onderscheidde zich door de muziek voor meer dan zestig films te componeren.
[2] Cristóbal Herreros 1909 Barcelona – 2002 Buenos Aires) was bandoneonspeler en orkestleider.
[3] Héctor Stamponi (1916 Campana, prov. Buenos Aires – 1997 Buenos Aires) was pianist en componist avn onder meer ‘El íltimo café’ en ‘Junto a tu corazón’.
Muziekloopbaan
Op aandringen van zijn tante begonnen ze/het orkest? in 1939 te werken bij La Matinée de Juan Manuel met Ana María Pugliese [4]. Bij een auditie hoorde Miguel Caló hen spelen in de studio en meteen met ons praten. Armando zat in militaire dienst maar Caló voorzag een plaats in zijn orkest.
Zo kwam Armando in een orkest waarin muzikanten als Carlos Lazzari, Domingo Federico, Osmar Maderna, Héctor Stamponi (voor korte tijd) en Enrique Francini speelden.
- ‘Tabaco’ Miguel Caló canta Raúl Iriarte 1944 beluister
- ‘Margot’ Miguel Caló canta Raúl Iriarte 1945 beluister
[4]
[4] Ana María Pugliese (1923 Buenos Aires – 1990 id) was zangeres die in theater en enkele film optrad, ze stopte ermee in 1947 toen ze trouwde. Ze werd eind jaren ’30 “La muñequita de la Casa Roy” gedoopt: Casa Roy was de sponsor van haar voorstellingen.
Enrique Francini
In 1945 verlieten Francini en Pontier het orkest van Caló om het orkest Francini-Pontier op te richten. Het orkest debuteerde op 1 september van dat jaar tijdens de opening van de mythische Tango Bar.
Het orkest had tien jaar lang een groot succes en nam ongeveer honderdtwintig platen op. Ze speelden in de stijl van Caló en lieten zich inspireren door Aníbal Troilo.
Alberto Podestá en Raúl Berón, bekend van bij Caló, Roberto Rufino, Julio Sosa en nog vele anderen wisselden elkaar als zanger af.
- ‘Margot’ Francini – Pontier canta Alberto Podesta 1948 beluister
Armando Pontier, zanger Mario Lagos, violist Enrique Francini en zanger Pablo Moreno.
Deze samenwerking bleef ongeveer tien jaar overeind. Ook op 1 september maar dan in 1955, debuteerde Armando Pontier alleen aan het hoofd van een orkest. Toen waren Julio Sosa en Roberto Florio zanger van dienst. Florio werd in 1956 opgevolgd door Oscar Ferrari.
In de jaren ’60 kon Pontier nog grote namen strikken zoals Roberto Rufino, Alberto Podestá, Roberto Goyeneche en Jorge Durán.
- ‘Margot’ Armando Pontier canta Julio Sosa 1959 beluister
- ‘Tabaco’ Armando Pontier canta Héctor Dario 1963 beluister
Samenwerking met verscheidende collega’s
In 1963 vond een reünie plaats van ex-muzikanten van Miguel Caló, met onder meer pianist Orlando Trípodi, Enrique Francini, Domingo Federico, Alberto Podestá en Raúl Berón. Caló musiceerde met hen onder de naam La Orquesta De Las Estrellas.
Er kwam in 1973 nog een samenwerking met Enrique Francini en zangeres Alba Solís.
Hij maakte honderden opnames, al dan niet samen met Francini tot eind jaren ’70.
- ‘Pecado’ Armando Pontier canta Alberto Podestá 1965 beluister
Op 25 december 1983, enkele uren nadat hij kerstavond met zijn familie had gevierd, maakte Armando Pontier omwille van zware depressie een einde aan zijn leven.
Armando Pontier als componist
Pontier behoort tot een generatie die de tango nieuw leven inblies met een goed geharmoniseerde structuur en originele melodieën, soms eenvoudig soms melodieus.
Als bandoneonspeler en componist heeft hij mee de stijl van Caló bepaald: ‘Corazón no le hagas caso’ , ‘Margo’ , ‘Tabaco’ … kwamen al uit toen Pontier nog bij Caló speelde.
Met de jaren werden zijn composities gecompliceerder, hij liet zich inspireren door onder meer Aníbal Troilo die verschillende van zijn werken uitvoerde. Vergelijk zelf:
- ‘El milagro’ Francini – Pontier canta Alberto Podestá 1946 beluister
- ‘A los amigos’ Francini – Pontier 1950 beluister
Lijst van composities op volgende pagina
Voor de fanaten
Intervieuw met Armando Pontier (Spaans) todotango