Violist, orkestleider en componist.
Geboren als Francini, Enrique Mario op 14 januari 1916 (San Fernando – prov. Buenos Aires).
Overleden op 27 augustus 1978 (Buenos Aires).
Inleiding
Hoewel Enrique Francini in San Fernando werd geboren, bracht hij zijn jeugd door in Campana, gelegen aan de Paranárivier. Hij studeerde in Zaraté viool aan het conservatorium dat de Duitse maestro Juan Ehlert [1] had opgericht. Onder zijn medestudenten waren Armando Pontier, Cristóbal Herreros [2] en Héctor Stamponi [3].
[1] – [3]
[1] Juan Elhert werd geboren als Hans Elhert (Bremen, Duitsland, 1901 – Argentinië 1982), was een Duitse violist en componist die zich in Argentinië vestigde. Hij had een orkest en onderscheidde zich door de muziek voor meer dan zestig films te componeren.
[2] Cristóbal Herreros (1909 Barcelona – 2002 Buenos Aires) was bandoneonspeler en orkestleider.
[3] Héctor Stamponi (1916 Campana, prov. Buenos Aires – 1997 Buenos Aires) was pianist en componist van onder meer ‘El íltimo café’ en ‘Junto a tu corazón’.
Muziekloopbaan
Professioneel begon Francini samen met zijn vrienden Pontier en Stamponi bij het orkest van Ehlert. In 1937 gingen de drie vrienden hun geluk in Buenos Aires beproeven. Ze traden er voor Radio Prieto op.
Een jaar later werden de drie aangenomen om in het orkest van Miguel Caló te spelen, waarin muzikanten als Domingo Federico en Osmar Maderna zaten.
Armando Pontier
Pontier en Francini verlieten in 1945 Caló om het orkest Francini-Pontier op te richten. Ze debuteerden bij de opening van de later mythisch geworden Tango Bar.
Het orkest trad tien jaar lang met groot succes op en perste ongeveer honderdtwintig platen. Hun inspiratie en stijl vonden ze bij Caló en Aníbal Troilo.
Alberto Podestá en Raúl Berón – bekend van bij Caló – Roberto Rufino, Julio Sosa en nog vele anderen wisselden elkaar als zanger af.
- ‘Margo’ , ‘Sirve otra copa’ … Francini – Pontier canta Alberto Podestá beluister
Armando Pontier, Enrique Francini en Héctor Stamponi
Tegelijk vormde Francini soms een duo met vriend Stamponi. In 1955 gingen Pontier en Francini hun eigen weg. Met een eigen orkest dat minder dan een jaar standhield, nam Francini verschillende nummers met Podestá op.
- ‘Bailemos’ Orquesta Enrique Francini zang Alberto Podestá 1956 beluister
Samenwerking met verschillende collega’s
In 1954 speelde Francini mee in een kwintet met Troilo, Roberto Grela, Kicho Díaz en Horacio Salgán als eerbetoon aan Juan Carlos Cobián (†1953). De jaren erna trad hij toe tot het Octeto Buenos Aires van Astor Piazzolla.
- ‘La revancha’ Octeto Buenos Aires (album: Tango Progresivo) 1965 beluister
Vervolgens richtte Francini het Quinteto Real op met Horacio Salgán, Pedro Laurenz en Ubaldo de Lío. Hij maakte ook deel uit van Los Astros del Tango en Los Violines de Oro del Tango.
In 1963 vond een reünie plaats van ex-muzikanten van Miguel Caló met onder meer pianist Orlando Trípodi, Pontier, Federico, Podestá en Berón. Samen musiceerden ze onder de naam La Orquesta De Las Estrellas.
Francini richtte in 1970 een sextet op waarin bandoneonist Néstor Marconi de arrangementen verzorgde. Het sextet had groot succes in tangolokaal Caño 14 [4]. Ook op televisie was het sextet populair en er is een langspeelplaat opgenomen.
Kort erna in 1973 richtte hij samen met Pontier opnieuw een orkest op en maakten een tournee door Japan met zangeres Alba Solís [5]. In 1977 was hij er weer met een grote voorstelling van meer dan twintig muzikanten en dansparen.
Later stelde hij een symfonisch orkest samen waarmee hij onder meer de show Tangos Por El Mundo begeleidde.
Hij stierf aan een hartaanval op 27 augustus 1978 op het podium van Caño 14 tijdens een optreden ter nagedachtenis van Aníbal Troilo (†1975).
[4] en [5]
[4] Caño 14 was een famous tangolokaal dat in 1962 werd opgericht met de hulp van Aníbal Troilo. Caño komt van het Lunfardo wat mislukkeling betekent en het getal 14 wijst op een dronken toestand.
[5] Ángela Herminia Lamberti alias Alba Solis (1927 Buenos Aires – 2016 id) was zangeres en actrice. Ze kenmerkte zich door heel dramatisch tango’s te zingen. Er zijn geen opnames met Francini, luister hier naar Alba met het orkest van Osvaldo Tarantino.
Enrique Francini als componist
Als componist wist Francini zijn muzikale talenten met een diepe passie voor de Argentijnse cultuur te combineren. Zijn composities bevatten zowel elementen uit de tango als de Argentijnse folklore. Het verleende zijn muziek een unieke stem met een harmonieuze mix van melodie en ritme. die zowel de dansvloer als de luisteraar weet te betoveren.
Francini werkte veel samen met Héctor Stamponi wat resulteerde in een 5-tal composities.
Francini’s composities werden door verschillende orkesten opgenomen waaronder dat van Miguel Caló.
- ‘Bajo un cielo de estrellas’ (V) Francisco Lomuto zang Fernando Díaz 1941 beluister
- ‘Junto a tu corazón’ José Garcia zang Alfredo Rojas 1942 beluister
- ‘Mañana iré temprano’ Miguel Caló zang Raúl Iriarte 1943 beluister
Hij wordt herinnerd als een belangrijk figuur die de Argentijnse tango heeft verrijkt met creatieve ideeën en doorgedreven muzikaliteit. Zijn nalatenschap leeft voort en blijft relevant.
Lijst van composities op volgende pagina
Voor de fanaten
Geschiedenis (Spaans) eltangoysusinvitados